ظلمات! سیاه ِ سیاه!

اما تاریکی مهم نیست

انسان به هر بدبختی عادت میکند!

و آنها این را خوب میدانند!

اینجا یک پنجره کوچک هم هست!

درست آن بالا

که آن هم همیشه تاریک است

اما درست زمانی که ما این تاریکی ها را باور میکنیم

و نا امیدی را از یاد میبریم

نوری از آن میتابد.

عذاب واقعی این است!

آدمهایی که با خودشون میجنگن

آدمهایی که نمیتونن راحت بخندن

آدمهایی که نمتونن راحت گریه کنن...

                                                         چقدر ترسناک اند!

حالا حتی توی خانه و کنار دوستانم هم احساسش میکنم .

میدانم که باورش کرده ام و مجبورم از بودنش لذت ببرم! و می دانم همه روزی باورش میکنند!

آدمي براي خوشحال بودن به چه چيز ديگري نياز دارد؟

زیاد میخندید! ولی خنده اش آدم رو اذیت نمیکرد.

به من گفت :

" آدم هرچی بزرگتر میشه کمتر میخنده . سخت تر میخنده . تو هم بلد نیستی بخندی؟"

من بی اختیار خنده ام گرفت!

آقای رئیس جمهور همچنین برای محرومیت زدایی دستوراتی را صادر کردند!

پ.ن : خدا رو شکر نرخ بیکاری هم که تک رقمی شد!

کسی به چگونه " گوش دادن " اهمیت نمی دهد !