و نه بوسه را !

کسی برای خلقش از من اجازه نگرفت .

قدرش را میدانید؟!

گریه چیزی را عوض نخواهد کرد!

لااقل با چشمانتان صادق باشید.

امروز یک الاغ قربانی کنید برایم!

بهترین شما فقط وسیله ای برای کمک به ناتوانترین است!

شاید که روزی به کارتان بیاید!

سازنده و نابودگر!

باز هم انتخاب با شماست!

مراقب باشید!

همین برای از یاد نبردن خدایتان کافیست!

آزارم میدهید

اما

عزیزتان میشمارم

نزدیکتان میبینم.

هنوز عاشقتان هستم!

خدای شما

مرد ابلهی است

کوتاه قد و چاق

با سری تاس و ریش هایی سپید

که حماقت به خوردتان میدهد

چگونه میپرستیدش؟

گاو نباشید شاید که رستگار شدید!

باز چه خبر شده؟

نگران معجزه اش نباشید بامن!

هیچ کدام این آدمها تا آخر خط همراهتان نخواهند بود.

هیچ کدامشان نمیتوانند.

هیچ کدامشان نمیخواهند.

چرا نمیفهمید؟

انتخاب با شماست!

زیرا بودن خطر کردنی است و نبودن خطر کردنی دیگر!

افسوس که هرگز شاگردان خوبی نبودید برایم!

من به شما عشق آموختم. زندگی آموختم.

اما شما خیانت را یاد گرفتید! مرگ را باور کردید!

من به شما احساس دادم. اما شما دورش ریختید.

من به شما زیبایی دادم. لذت دادم. اما شما زندگی تان را متعفن کردید.

من به شما بهشت دادم. شما دنیا را برگزیدید!

من به شما از روحم دادم. افسوس که هرگز نفهمیدید.

چگونه ممکن است فراموشم کرده باشید؟!

غیر از من - خدای فراموش شده ات - کسی هست؟

از ابلیس عاشق تر در جهان نمی شناسم. عشق به او اجازه نداد به درگاه غیر سجده کند حتی وقتی می دانست به قیمت از دست دادن معشوقش تمام خواهد شد!

و ابلیس رانده شد....

در بین شما حلاجی نیست که دوباره فریاد برآورد "اناالحق"؟

می خواهم یکبار دیگر ببینم که کسی از شما ازجان فریاد میزند "اناالحق".

چه لذتی داشت آن زمان که حلاج خود را به دار عاشقی آویخت. آنقدر که ذرات وجودش را با خونم آمیختم تا او را در آن لذت شریک کنم.

افسوس که شما نمی فهمید!